بسیاری از افراد تصور میکنند پارگی تاندون فقط در ورزشکاران حرفهای یا افرادی که تمرینات سنگین انجام میدهند اتفاق میافتد؛ اما در حقیقت، بخش بزرگی از آسیبهای تاندونی و پارگی تاندون در غیرورزشکاران و در افراد عادی و حتی در فعالیتهای ساده زندگی روزمره رخ میدهد.
حرکاتی مانند راه رفتن سریع، پله بالا رفتن، دویدن سبک، جابهجایی وسایل خانه، کارهای باغچه، یا حتی شنا و طنابزدن، اگر بدون آمادگی بدنی یا بدون تکنیک صحیح انجام شوند، میتوانند به یکی از شایعترین آسیبهای ارتوپدی منجر شوند: پارگی تاندون.
تاندونها بافتهای محکمی هستند که عضله را به استخوان وصل میکنند و مسئول انتقال نیرو هستند. این بافتهای مهم، اگر تحت فشار ناگهانی، بیشازحد یا غیرطبیعی قرار بگیرند، بهسادگی دچار التهاب، کشیدگی و حتی پارگی جزئی یا کامل میشوند.
جالب است بدانید که در بسیاری از موارد، فرد هیچ سابقه ورزشی یا آسیب قبلی ندارد؛ اما صرفاً به دلیل ضعف عضلات و عدم آگاهی از حرکات صحیح، دچار مشکل میشود.

در این مقاله از سایت دکتر حسین حاجیتقی بهطور کامل بررسی میکنیم:
- چه حرکات سادهای میتوانند باعث پارگی تاندون در غیرورزشکاران شوند؟
- چرا غیرورزشکاران بیشتر از ورزشکاران آسیب میبینند؟
- چگونه میتوان فقط با چند نکته ساده از پارگی تاندون جلوگیری کرد؟
- و چه زمانی باید به متخصص ارتوپدی مراجعه کرد؟
این راهنما مخصوص افراد غیرورزشکار نوشته شده تا بتوانند با خیال راحت فعالیتهای روزمره خود را انجام دهند و از آسیبهای جدی تاندون جلوگیری کنند.
پارگی تاندون چیست و چرا اتفاق میافتد؟
تاندونها نوارهای محکم و فیبری هستند که عضله را به استخوان متصل میکنند و نقش کلیدی در ایجاد حرکت دارند. وقتی عضله منقبض میشود، این تاندون است که نیرو را به استخوان منتقل میکند و حرکت را ممکن میسازد. بنابراین هر نوع آسیب به تاندون، میتواند عملکرد کل عضو را تحتتأثیر قرار دهد.
پارگی تاندون زمانی رخ میدهد که فشار واردشده بیشتر از ظرفیت تحمل تاندون باشد. این فشار ممکن است ناگهانی، تدریجی یا ناشی از استفاده زیاد باشد.

مهمترین علل پارگی تاندون که در زندگی روزمره رخ میدهند
- حرکت یا فشار ناگهانی
مثلاً بالا رفتن سریع از پله، پریدن کوتاه، شروع دویدن بدون گرمکردن یا بلند کردن ناگهانی جسم سنگین. این حرکات در افرادی که آمادگی بدنی ندارند، باعث کشش ناگهانی تاندون و پارگی میشوند. - استفاده بیشازحد یا تکراری(Overuse)
کارهایی که بارها تکرار میشوند — مثل بالا رفتن مکرر از پله، دویدن روزانه بدون استراحت، یا حتی تایپ و کار با دست زیاد — میتواند باعث التهاب و ریزآسیبهای تاندونی شود. این ریزآسیبها اگر درمان نشوند، به پارگی کامل تبدیل میشوند. - ضعف عضلات اطراف مفصل
وقتی عضلات ضعیف هستند، نمیتوانند از مفصل حمایت کنند و فشار اصلی به تاندون وارد میشود. این موضوع در افراد کمتحرک یا کسانی که کار اداری دارند بسیار شایع است. - خشکی عضلات و کاهش انعطافپذیری
عضله خشک، بهجای انقباض طبیعی، نیروی بیشتری به تاندون منتقل میکند و باعث پارگی میشود. با افزایش سن (۳۰ سال به بالا) این موضوع بیشتر دیده میشود. - گرمنکردن قبل از فعالیت
یکی از بزرگترین دلایل پارگی تاندون در افراد عادی همین است. بدن بدون گرمکردن، آمادگی تحمل فشار را ندارد، حتی اگر فشار کم باشد. - مصرف سیگار
سیگار باعث کاهش خونرسانی به تاندونها میشود. تاندونی که خون کافی دریافت نکند، خشک و شکننده میشود و احتمال پارگی آن چندین برابر میشود.

حرکات روزمرهای که میتوانند باعث پارگی تاندون در غیرورزشکاران شوند
شاید عجیب به نظر برسد، اما بسیاری از پارگیهای تاندونی نه هنگام ورزش حرفهای، بلکه هنگام فعالیتهای کاملاً معمولی رخ میدهند. دلیلش این است که بدن برای این حرکات آماده نیست و فشار واردشده بیشتر از توان تاندونهاست.
در ادامه شایعترین فعالیتهایی که میتوانند موجب آسیب یا پارگی تاندون شوند را بررسی میکنیم 👇
- بالا رفتن سریع از پله
افراد معمولی اغلب بدون گرمکردن یا آمادگی عضلانی، از پله بالا میروند؛ مخصوصاً اگر عجله داشته باشند. این حرکت فشار شدیدی به: - تاندون آشیل
- تاندون کشکک (پاتلار)
- عضلات چهارسر ران
وارد میکند. پارگی تاندون آشیل یکی از شایعترین آسیبهای روزمره موقع پلهنوردی است. - دویدن سبک بدون گرمکردن
بسیاری تصور میکنند «من که فقط یه کم میدوم»، اما حتی دویدن آهسته هم به تاندونها فشار زیادی وارد میکند. اما وقتی بدن آماده نباشد، احتمال آسیب بالا میرود:- پارگی همسترینگ
- التهاب و پارگی تاندون آشیل
- آسیب تاندونهای اطراف زانو
بیشترین پارگی همسترینگ در افراد غیرورزشکار در چند قدم اول دویدن اتفاق میافتد.
- پرشهای کوچک و طنابزدن
در ظاهر سادهاند، اما واقعیت این است که پرش سبک هم فشار ناگهانی و شدیدی به تاندونها میدهد. تاندونهای در خطر:- تاندون آشیل
- تاندون patellar
- تاندونهای کف پا
جالب اینکه بیش از ۶۰٪ پارگیهای آشیل هنگام پرشهای کوتاه و ساده اتفاق میافتد، نه پرشهای حرفهای.
- بلند کردن ناگهانی جسم سنگین
مثل بلند کردن سبد خرید، کودک، اجسام خانه یا کارتن. وقتی عضلات آماده نیستند، فشار مستقیم روی تاندون میافتد. تاندونهای درگیر:- تاندونهای شانه
- بایسپس
- عضلات پشت
یکی از شایعترین آسیبها در این موارد، پارگی تاندون عضله دوسر (biceps) است.
- شنا با تکنیک اشتباه
حتی اگر شنا سبک باشد، تکنیک غلط باعث فشار شدید روی تاندونهای شانه میشود. حرکات شنا که ریسک بالایی دارند:- کرال پشت
- کرال سینه
- قورباغه
تاندون روتاتورکاف (Rotator Cuff) بیشترین آسیب را در شنا تجربه میکند.
- پیادهروی زیاد با کفش نامناسب
اگر کفش استاندارد نباشد، تاندون کف پا و تاندون آشیل در خطرند.علتها:- ساپورت ناکافی
- ضربه مستقیم به پا
- چرخش اشتباه مچ پا
- سفتی پاشنه کفش
کفش نامناسب عامل مهم در التهاب و پارگی تاندون تیبیال خلفی است.
- باشگاهرفتن بدون مربی – حتی تمرینات سبک
خیلیها تصور میکنند وزنه سبک آسیبی نمیزند؛ اما تکنیک اشتباه بدتر از وزنه سنگین است. حرکات خطرناک برای افراد غیرورزشکار:- جلو بازو با زاویه اشتباه
- پرس سینه با فرم نادرست
- حرکات شراگز
- قایقی یا لت با قوزکردن
خطرناکترین آسیب باشگاه بدون مربی: پارگی تاندون بایسپس و آسیب شانه.
چرا افراد غیرورزشکار بیشتر دچار پارگی تاندون میشوند؟
اگرچه بسیاری از مردم فکر میکنند ورزشکاران بیشتر در معرض آسیب تاندون هستند، اما آمارها نشان میدهد بیشترین موارد پارگی تاندون در افراد غیرورزشکار اتفاق میافتد. دلیلش ساده است: بدنی که آموزش ندیده، برای حرکات ساده هم آماده نیست. در ادامه دقیقترین و علمیترین دلایل را توضیح میدهم 👇
🔸 ۱) ضعف عضلات اطراف مفصل
عضلههای ضعیف نمیتوانند از مفصل محافظت کنند، بنابراین فشار اضافی به تاندون منتقل میشود. در افراد کمتحرک، عضلات اطراف زانو، شانه و مچ پا معمولاً ضعیفاند و به همین دلیل تاندونها زودتر آسیب میبینند.
📌 نتیجه:
هرچه عضلات ضعیفتر بنابراین فشار بیشتر روی تاندون و در نهایت احتمال پارگی بیشتر.
🔸 ۲) کاهش انعطافپذیری و خشکی عضلات
با افزایش سن (حتی بعد از ۳۰ سالگی)، انعطافپذیری عضلات کم میشود. عضله خشک نمیتواند ضربه را جذب کند و نیروی فشار مستقیماً به تاندون منتقل میشود.
به همین دلیل افراد میگویند:
یه قدم تند برداشتم، ناگهان پام کشید!
این دقیقاً نشانه خشکی عضلات است.
🔸 ۳) عدم گرمکردن قبل از فعالیت
ورزشکاران همیشه قبل تمرین گرم میکنند، اما افراد عادی هیچوقت این کار را نمیکنند. بدن سرد و ناآماده مثل یک لاستیک خشک است و با فشار ناگهانی پاره میشود.
📌 گرمکردن فقط ۵ دقیقهای میتواند تا ۵۰٪ خطر پارگی تاندون را کاهش دهد.
🔸 ۴) تکنیک غلط در انجام حرکات ساده
اگر حرکتی اشتباه انجام شود، فشار واردشده چند برابر میشود.
مثالها:
- پله بالا رفتن با زانوهای داخلرفته
- دویدن با برخورد پاشنه به زمین
- بلند کردن جسم بدون خمکردن زانو
- شنا با چرخش اشتباه شانه
این اشتباهات در افراد غیرورزشکار بسیار شایع است.
📌 حتی وزنه سبک هم با تکنیک اشتباه میتواند باعث پارگی تاندون شود.
🔸 ۵) وضعیت بدن نامناسب (بدفرمیها)
مشکلاتی مثل:
- کف پای صاف
- قوس زیاد پا
- گودی کمر
- زانوی ضربدری یا پرانتزی
- شانههای افتاده
همگی باعث فشار غیرطبیعی روی تاندونها میشوند. بدون اصلاح این وضعیتها، کوچکترین فعالیت میتواند آسیبزا باشد.
🔸 ۶) کاهش خونرسانی به تاندونها
برخلاف عضلات، تاندونها خونرسانی ضعیفی دارند. در افراد غیرورزشکار که جریان خون کمتر است (بهخصوص افراد سیگاری)، تاندونها خشک، شکننده و آسیبپذیر میشوند.
📌 سیگار خطر پارگی تاندون را ۶ برابر افزایش میدهد.
🔸۷) افزایش ناگهانی فعالیت
فردی که ماهها ورزش نکرده، ناگهان ۲۰ دقیقه میدود یا طناب میزند. در این حالت بدن شوکه میشود، و تاندون اولین جایی است که آسیب میبیند.
🔸 نتیجه کلی
- ورزشکار = عضله قوی + انعطاف بیشتر + تکنیک صحیح + گرمکردن
- غیرورزشکار = عضله ضعیف + خشکی + بدون گرمکردن + تکنیک اشتباه
به همین دلیل است که فعالیت سبک برای ورزشکار ممکن است ساده باشد، اما همان فعالیت برای یک فرد عادی میتواند باعث پارگی تاندون شود.

راههای پیشگیری از پارگی تاندون در غیرورزشکاران و افراد عادی
برخلاف تصور خیلیها، پیشگیری از پارگی تاندون کار سختی نیست؛ نیاز به باشگاه رفتن حرفهای یا تمرینات پیچیده ندارد. فقط کافیست چند نکته ساده اما علمی را رعایت کنید تا فشار روی تاندونها کمتر شود و بدن برای فعالیتهای روزمره آماده باشد. در ادامه بهترین روشهای پیشگیری را معرفی میکنم 👇
🔸 ۱) گرمکردن ۵ دقیقهای قبل از هر فعالیت
گرمکردن فقط برای ورزشکاران نیست؛ حتی قبل از:
- دویدن سبک
- پله بالا رفتن
- تمیزکاری خانه
- باغبانی
- یا حتی شروع ورزش سبک در پارک
باید بدن را آماده کنید.
🔥 حرکات گرمکردن ساده:
- راه رفتن آرام ۲–۳ دقیقه
- چرخش شانهها
- چرخش لگن
- کشش عضلات ساق و ران
- بالا آوردن زانو به صورت آرام
📌 این ۵ دقیقه ساده میتواند خطر پارگی تاندون را تا ۵۰٪ کاهش دهد.
🔸 ۲) تقویت عضلات اطراف تاندونها
هدف این نیست که بدنسازی حرفهای انجام دهید؛ فقط باید عضلات حمایتکننده تاندونها قوی باشند.
🦵 سه حرکت کلیدی (فقط روزی ۱۰ دقیقه):
- اسکوات نیمه برای تقویت عضلات ران و محافظت از تاندون زانو
- بالا رفتن روی پنجه پا برای تقویت ساق و تاندون آشیل
- کشش و تقویت روتاتورکاف برای محافظت از تاندون شانه
📌 با سه حرکت ساده میتوان ۷۰٪ آسیبهای تاندونی را پیشگیری کرد.
🔸 ۳) افزایش فعالیت بهصورت تدریجی
بزرگترین اشتباه افراد غیرورزشکار این است که فعالیت را ناگهانی و یکباره زیاد میکنند. مثالهای خطرناک:
- بعد از ماهها بیتحرکی، ۲۰ دقیقه دویدن
- طناب زدن زیاد در جلسه اول
- تمرین هوازی شدید بدون سابقه تمرین
قانون طلایی:
افزایش تمرین نباید بیشتر از ۱۰٪ در هفته باشد.
🔸 ۴) انتخاب کفش مناسب
کفش نامناسب باعث:
- التهاب تاندون آشیل
- درد کف پا
- فشار به تاندون تیبیال خلفی
میشود.
ویژگیهای کفش مناسب:
- پاشنه استاندارد (نه خیلی سفت، نه خیلی نرم)
- قوس داخلی مناسب
- لایه جذب ضربه (Shock Absorb)
- سایز دقیق بدون لق زدن
📌 کفش خوب = ۳۰٪ کاهش فشار روی تاندونها
🔸 ۵) توجه به فرم صحیح بدن هنگام انجام کارهای روزمره
حتی کارهای ساده اگر با تکنیک غلط انجام شوند، خطرناک میشوند. مثالهای رایج:
- بلند کردن اجسام با کمر خم (باید زانوها خم شوند)
- بالا رفتن از پله با فشار روی انگشتها
- دویدن با برخورد پاشنه به زمین
- شنا با چرخش اشتباه شانه
📌 تکنیک غلط حتی با وزنه سبک میتواند تاندون را پاره کند.
🔸 ۶) نگه داشتن بدن در حالت هیدراته
کمآبی باعث کاهش انعطاف تاندون و افزایش احتمال پارگی میشود. روزانه حداقل ۶–۸ لیوان آب مصرف کنید.
🔸 ۷) ترک سیگار
سیگار خونرسانی به تاندونها را به شدت کاهش میدهد.
تاندونی که خون ندارد:
- خشک میشود
- ضعیف میشود
- و احتمال پارگی در آن چند برابر میشود
📌 مصرف سیگار = ۶ برابر افزایش احتمال پارگی تاندون آشیل
🔸 ۸) کنترل وزن
اضافهوزن فشار زیادی به تاندونهای زانو، ساق، ران و حتی کمر وارد میکند. کاهش وزن حتی ۵٪ از وزن بدن میتواند فشار تاندونها را بهطور قابلتوجهی کم کند.

برای پارگی تاندون در غیرورزشکاران چه زمانی باید به پزشک مراجعه کنید؟
گاهی درد خفیف یا کشیدگی کوچک تاندون با استراحت و یخ بهتر میشود، اما بعضی علائم نشان میدهند که آسیب جدیتر است و نباید به امید خوب شدن خودبهخود صبر کرد. اگر هر کدام از علائم زیر را تجربه کردید، باید فوراً به متخصص ارتوپدی مراجعه کنید:
🔥 1) درد ناگهانی و شدید هنگام حرکت
پارگی تاندون معمولاً با یک درد تیز و شدید شروع میشود؛ شبیه ضربه ناگهانی. مثال:
«داشتنم پله میرفتم، یهو یه درد تیز از پشت ساقم زد بالا.»
🔥 2) صدای “تق”، “پاپ” یا “ترق” هنگام آسیب
این صدا نشانه پارگی تاندون است — مخصوصاً در:
- تاندون آشیل
- تاندون همسترینگ
- تاندون شانه
اگر صدای “تق” شنیدید = بههیچوجه فعالیت را ادامه ندهید.
🔥 3) ناتوانی در حرکت عضو آسیبدیده
اگر بعد از یک حرکت ساده نتوانستید:
- روی پا بایستید
- از پله بالا بروید
- دست را بالا بیاورید
- یا مفصل را تکان دهید
احتمال آسیب جدی تاندون وجود دارد.
🔥 4) ورم سریع و زیاد
ورم ناگهانی نشاندهنده خونریزی داخلی یا پارگی نسبی تاندون است. بهخصوص در پشت ساق، اطراف زانو و شانه.
🔥 5) کبودی سریع
کبودی زیر پوست یعنی خونریزی داخل بافت، که معمولاً با پارگی تاندون همراه است.
🔥 6) ضعف یا شلشدن عضله
اگر هنگام آسیب احساس کردید عضله ناگهان «شل شد»، احتمالاً تاندون کشیده یا پاره شده.
مثلاً:
- افتادگی پا
- ضعف شدید شانه
- عدم توانایی فشار دادن پنجه پا به زمین
🔥 7) درد مداوم بیش از ۷۲ ساعت
اگر درد بعد از سه روز با استراحت، یخ و دارو بهتر نشد، باید به پزشک مراجعه شود. چون این حالت معمولاً نشانه التهاب تاندون (Tendonitis) یا پارگی خفیف است.
🔥 8) سابقه پارگی تاندون یا مشکلات عضلانی
افرادی که قبلاً پارگی تاندون یا مشکلات بیومکانیک دارند، باید در صورت کوچکترین درد به متخصص مراجعه کنند.
نتیجه مهم
⛔ هر درد ناگهانی، هر صدای تق، هر ورم سریع = مراجعه فوری به پزشک متخصص ارتوپدی.
تشخیص زودرس باعث میشود:
- از پارگی کامل جلوگیری شود

سوالات متداول درباره پارگی تاندون در غیرورزشکاران
بله. درصد زیادی از پارگیهای تاندونی در افراد غیرورزشکار رخ میدهد. فعالیتهایی مثل پله رفتن، دویدن سبک، بلند کردن کودک یا حتی کشش ناگهانی میتوانند باعث آسیب شوند.
نه همیشه، اما غالباً هنگام پارگی کامل یا شدید، یک صدای «پاپ» یا «تق» شنیده میشود. در پارگیهای جزئی یا التهاب شدید ممکن است صدایی احساس نشود.
نشانههای پارگی:
درد ناگهانی و شدید
ورم سریع
کبودی
ناتوانی در حرکت
صدای “تق”
نشانههای التهاب (Tendinitis):
درد تدریجی
خشکی صبحگاهی
درد هنگام فعالیت اما قابل تحمل
تشخیص قطعی با معاینه متخصص ارتوپدی و در صورت نیاز سونوگرافی انجام میشود.
خیر. پارگیهای خفیف تا متوسط معمولاً با:
استراحت
بریس
داروهای ضدالتهاب
فیزیوتراپی
قابل درمان هستند.
اما پارگیهای کامل (مثل پارگی کامل آشیل یا بایسپس) معمولاً نیاز به جراحی دارند.
بسته به شدت آسیب:
التهاب ساده: ۲ تا ۴ هفته
پارگی جزئی: ۶ تا ۸ هفته
پارگی کامل: ۳ تا ۶ ماه (با جراحی و فیزیوتراپی)
تاندون یکی از کندترین بافتها در ترمیم است چون خونرسانی کمی دارد.
بله. داروهای ضدالتهاب ممکن است درد را کاهش دهند، اما پارگی تاندون را درمان نمیکنند. بنابراین اگر با وجود دارو، درد و ضعف ادامه داشت، حتماً باید ویزیت شوید.
سه اقدام اولیه:
بلافاصله فعالیت را متوقف کنید
یخ بگذارید (۱۵–۲۰ دقیقه)
اگر درد شدید یا تورم ایجاد شد → همان روز به پزشک مراجعه کنید
جمعبندی و توصیه پایانی
پارگی تاندون همیشه نتیجه ورزشهای حرفهای یا فعالیتهای سنگین نیست. در واقع بسیاری از این آسیبها در فعالیتهای کاملاً ساده و روزمره اتفاق میافتند؛ مثل بالا رفتن از پله، دویدن سبک، پرش کوچک یا حتی بلند کردن اجسام معمولی. در افراد غیرورزشکار، ضعف عضلات، خشکی مفاصل، ندانستن تکنیک صحیح و گرمنکردن بدن باعث میشود تاندونها در برابر کوچکترین فشار، آسیبپذیرتر باشند.
برای پیشگیری از پارگی تاندون در غیرورزشکاران:
- قبل از هر فعالیتی ۵ دقیقه گرم کنید
- عضلات اطراف تاندونها را روزانه چند حرکت ساده تقویت کنید
- شدت فعالیت را تدریجی افزایش دهید
- از کفش مناسب استفاده کنید
- بدن را هیدراته نگه دارید
- و از همه مهمتر، در صورت درد ناگهانی یا ورم به پزشک مراجعه کنید
در کلینیک دکتر حسین حاجیتقی، تمام آسیبهای تاندونی از التهاب جزئی تا پارگی کامل، با استفاده از روشهای روز دنیا مانند فیزیوتراپی تخصصی، تزریق PRP، یا جراحیهای کمتهاجمی بررسی و درمان میشوند.
اگر هنگام انجام یک فعالیت ساده، دچار درد شدید، صدای تق یا ضعف ناگهانی شدید، مراجعه سریع به متخصص ارتوپدی میتواند از آسیبهای جدیتر جلوگیری کند.


بدون دیدگاه